Rechts van het midden

Het kan u niet ontgaan zijn. De discussie over de stroom vluchtelingen/gelukszoekers/terroristen* en de daaropvolgende opvang en huisvesting van deze mensen. En als ik de discussie volg, dan lijkt het wel of er slechts twee kanten bestaan. Je bent óf voor het bieden van hulp, óf je bent tegen. Als je voor het bieden van hulp bent, dan ben je volgens de andere kant een ‘linkse rakker’, Gutmensch of hippie. Ben je tegen, dan ben je per definitie een , extreemrechts, racist en stem je PVV.

Beste Frank…

…wat is er aan de hand met je? Waar is de coach gebleven die bij een 5-0 voorsprong in de bloedhitte de boel bij elkaar stond te vloeken omdat de tegenstander een doelpunt maakte. Waar is de coach gebleven die haarfijn aanvoelde wat Ajax nodig had. Waar is de coach gebleven die ons op die o zo magistrale 15de mei van 2011 de derde ster bezorgde. Waar is die coach die ons aller Ajax in z’n eerste vijf jaar aan het roer vier schalen en een tweede plek bezorgde. Want gisteravond zag ik die coach nergens

Een jaar geleden…

Het was wereldnieuws; de enorme rouwstoet van 40 wagens die eerste slachtoffers van MH17 van Eindhoven naar Hilversum bracht. Ook de tranen van Maxima en de omhelzing van Frans Timmermans gingen de hele wereld over. En terecht. Maar waar ik persoonlijk nog het meest door geraakt werd is de enorme, overweldigde, massale belangstelling voor de stoet. Rijen dik stonden op de fly-overs, viaducten, fietspaden, vluchtstroken en B-wegen. Met of zonder bloemen, met of zonder telefoon, met of zonder camera.

Van de klok en de klepel… en een tocht in stilte

In de oorlog vervalste hij persoonsbewijzen en iets later ging hij bij het gewapend verzet. Hij zag zijn kameraden naar de Waalsdorpervlakte gevoerd worden en nooit meer terugkeren. Nu staat hij, ondersteund door familieleden, op diezelfde Waalsdorpervlakte om die gevallen kameraden te herdenken. Vanaf mijn plek bij de Bourdonklok zie ik Theo Wempe langzaam naar het monument lopen.