Het kan u niet ontgaan zijn. De discussie over de stroom vluchtelingen/gelukszoekers/terroristen* en de daaropvolgende opvang en huisvesting van deze mensen. En als ik de discussie volg, dan lijkt het wel of er slechts twee kanten bestaan. Je bent óf voor het bieden van hulp, óf je bent tegen. Als je voor het bieden van hulp bent, dan ben je volgens de andere kant een linkse rakker, Gutmensch of hippie. Ben je tegen, dan ben je per definitie extreemrechts, racist en stem je PVV.

Is er eigenlijk een middenweg in deze discussie? Ik denk het wel. Wat mij betreft bevind ik me op die middenweg, zij het iets rechts van het midden. Ik ben namelijk helemaal niet tegen het bieden van hulp, integendeel zelfs, alleen ben ik niet overtuigd van de manier waarop dat nu gebeurd. Waarom? Wat mij betreft klopt het plaat je niet helemaal. Vluchtelingen aan de grens van Hongarije die voedselpakketten weigeren omdat ze niet halal zijn, hebben niet zoveel honger als ze ons willen doen geloven. Moslims die in AZC’s in Duitsland Christenen verbieden hun geloof te belijden en dreigen met geweld als dit wel gebeurd tonen akelig veel gelijkenis met de groepering die ze zeggen te ontvluchten. De groepsverkrachtingen van vrouwen, de vele kindbruiden die nakomen, vluchtelingen die Heumensoord verlaten omdat datgene dat aangeboden werd ‘niet voldoet’, asielzoekers die winkels leegplunderen, vluchtelingen in Duitsland die eisen dat ze daar mogen blijven, jeugdige asielzoekers die rellen met de lokale jeugd en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het ‘plaatje’ toont wat mij betreft niet mensen die huis en haard verlaten hebben omdat ze in eigen land vervolgd werden, hun kinderen niet konden voeden of aan alle kanten bedreigd werden. Ik kan dat plaatje niet begrijpen. En ik merk om mij heen dat steeds minder mensen dan kunnen.

Moeten we dan maar iedereen weigeren? Grenzen dicht? Hek om Nederland? Nee, natuurlijk niet. Echte vluchtelingen, en zeker kinderen, moet je altijd helpen. Maar niet op de manier waarop dit nu gebeurd. Zomaar iedereen binnenlaten kan domweg niet de manier zijn waarop je met deze crisis omgaat. Er is geen enkele controle op wie je binnenhaalt, de opvang en huisvesting wordt bemoeilijkt door de enorme aantallen, lokale bevolkingen voelen zich, al dan niet terecht, bedreigd door de plotselinge toestroom, wat weer zorgt voor spanning en rellen, veel, vooral kleinere, gemeenten zijn totaal niet berekend op de plotselinge toename van het inwonersaantal. En als je verder kijkt dan Nederland, dan moet je vraagtekens zetten bij de stabiliteit van sommige Europese economieën, die het voor deze crisis al moeilijk hadden en of die de massale instroom wel aankunnen.

Dit gezegd hebbende; je kan de mensen die hier nu al zijn niet op straat laten slapen. Dus zal er hoe dan ook een oplossing moeten komen. Maar welke? Het is een probleem waar geen eenvoudige oplossing voor is. Iemand zei ooit tegen mij dat als ik geen oplossing kan aandragen, ik dan maar beter mijn mond kon houden, anders was ik niet anders dan Wilders (het betrof een politieke discussie waarin Wilders een overheersende rol had). Het probleem is dat heel veel mensen zo denken en er dus geen opties en ideeën (let wel; geen oplossingen) geroepen worden. Ik ben er helemaal niet zo zeker van dat mijn optie de juiste is. Maar opties aanreiken en ideëen spuien is altijd nog beter dan je mond houden en wegkijken. Want dan kan het zo maar eens zijn dat je de volgende morgen wakker wordt en er achter komt dat de wereld die je kende niet meer bestaat. Aan de andere kant; voor de echte vluchtelingen die hier nu zijn (en die je níet continue in het nieuws ziet) is de wereld die ze kennen al maanden niet meer…

* Doorhalen wat niet van toepassing is

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *