Een zinnetje dat je vaak hoort op, of vlak voor, begrafenissen en crematies. ‘Het is goed zo’. En de ander knikt dan instemmend. ‘Ja, het is goed zo’. Vorig jaar hoorde ik die zin, op de crematie van een goede vriend. ‘Het is goed zo’. En het enige wat ik toen kon denken was ‘Nee, het is zeker niet goed zo’. Hij was net voor de tweede keer opa geworden. Het is niet goed zo. Hij had nog jaren van z’n kleindochters moeten genieten. Hij had nog jaren zijn passie moeten beoefenen en nieuwe nummers schrijven. Het was niet goed. Toen niet.

Later dat jaar, op de begrafenis van een tante, hoorde ik dat zinnetje weer; ‘het is goed zo’. En ook toen dacht ik ‘Nee, het is niet goed zo’. Mijn tante was te jong, te vitaal en stond nog veel te veel in het leven. Het was niet goed. Toen ook niet.

Vanochtend hoorde ik dat zinnetje weer. ‘Het is goed zo’. En ook nu weer denk ik ‘Nee, het is zeker niet goed zo’. Nu weer niet.

Is het eigenlijk wel eens goed zo?

Jacob Fresco Opinie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *