Daarom heb ik deze (hele) simpele plugin ontworpen, die niet meer doet dan dat: het tonen van de huidige datum in de sidebar, in fonetisch Hebreeuws. Voor meer informatie, ga naar de officiele plugin-pagina.

Origineel: Plugin: JewishDate 0.4

Persbericht Greenhost van 19 januari 2012
Vandaag lanceert Greenhost ‘RePress’: een simpele plug-in waarmee iedereen gecensureerde websites weer online kan krijgen. Op ALL4XS.NET lees je hoe je je websites en domeinen kan gebruiken om bedreigde websites weer online te krijgen. We schreven een plug-in voor WordPress; gratis en OpenSource software die op meer dan 35 miljoen websites wereldwijd gebruikt wordt. Door onze plug-in toe te voegen aan een website met WordPress wordt die site een proxy. Via die site zijn dan eventuele geblokkeerde sites weer toegankelijk.

Hiervoor dient men slechts te beschikken over een eigen WordPress website en de mogelijkheid om daar plug-ins op te installeren. Vervolgens kan men een eigen lijst bijhouden van websites die men toegankelijk wil houden via de eigen website. Nederlanders kunnen hiermee makkelijk websites toegankelijk maken die in bijvoorbeeld in Iran, Syrië of China geblokkeerd zijn. Andersom kunnen buitenlanders ervoor zorgen dat Nederlanders weer op de Piratebay kunnen, mocht die geblokkeerd raken.

We hebben deze software ondermeer geschreven in navolging van de uitspraak onlangs in de zaak Stichting BREIN tegen ISP’s XS4ALL en Ziggo. Hierin werden deze Internet Service Providers verplicht om de website Piratebay.org te blokkeren. Een eerste belangrijke stap naar censuur is hiermee gezet en voor ons is dit een stap te ver. Niet alleen schept het een precedent voor het censureren van andere websites, het is ook nog eens niet effectief; de blokkade zal, zoals deze tool laat zien, simpel te omzeilen zijn. Het internet als ‘OpenWeb‘ is te belangrijk om voor copyright belangen op een dergelijk domme manier kapot te maken.

Sacha van Geffen (CEO Greenhost): “Ons bedrijf is voor een groot deel gebouwd op technieken die zonder een Open Web niet hadden bestaan. Dit geldt voor zeer grote delen van onze economie. Als we willen dat ook in de toekomst nieuwe bedrijven dezelfde voordelen hebben als wij destijds hadden, dan zullen we ons nu moeten inzetten voor dat vrije web.”

Gisteren, 18 januari 2012, gingen er duizenden websites over de hele wereld vrijwillig op zwart als protest tegen SOPA en PIPA; nieuwe Amerikaanse wetgeving die grote gevolgen kunnen hebben voor vrijheid en innovatie op het internet. Wij hopen dat na deze dag van massaal protest mensen met ons willen gaan werken aan tools en technieken om voor eens en altijd het Open Web veilig te stellen.

Origineel: MustHave: RePress 0.1

Klik hier voor meer informatie of om de plugin te downloaden!

Origineel: Plugin: WP-Tweetbox 0.1

Na een week luisteren (al forensend tussen Den Haag en Amsterdam), hink ik op twee gedachten. Enerzijds wil ik geloven dat de Groninger Jan Sloot inderdaad de uitvinding van de eeuw heeft gedaan (al was het maar omdat ik een zwak heb voor sociaal gemankeerde maar tevens briljante mensen), maar de in jaren verzamelde technische bagage zegt me dat er wat hiaten in het verhaal zitten. Aan de andere kant: het feit dat ik nu op mijn TV draadloos HD-films (bv. via DLNA) kan bekijken zou in 1999 net zo onmogelijk hebben geleken.

Ik wil graag geloven dat de uitvinding van Jan Sloot, het Sloot Digital Coding System (SDCS), daadwerkelijk werkt. Het zou een ommekeer in de almaar uitdijende behoefte voor opslagruimte hebben betekend. Een gemiddeld radiostation (mijn huidige werkterrein) zou aan een simpel PC’tje met een harde schijf van een gigabyte meer dan voldoende hebben gehad voor de opslag van zo’n beetje alle audio die er bestaat. Om over Video-On-Demand en soortgelijke initiatieven nog maar te zwijgen.

Maar ergens in mijn achterhoofd blijft er een klein stemmentje vervelend aanwezig. Dat stemmetje roept dat Jan Sloot ook wel eens heel goed een hele gewiekste oplichter had kunnen zijn. Een nu dode oplichter, dat wel, maar niettemin een oplichter. Enige naspeuring op het Internet leert dat ik niet de enige ben die er eventueel zo over zou kunnen denken. Een simpel rekensommetje dat op de Wikipedia van de uitvinder staat lijkt te bewijzen dat zijn beweringen op z’n zachtst gezegt niet kloppen

Wat ik niet begrijp is dat techneuten als Carel Jan Van Driel (inmiddels Vice President Technology and Standards bij Philips) en de mannen van Sun Microsystems bovenstaande berekening niet konden maken en dat ook de technische man van Roep Pieper, Marius Abel, deze toch flinke hiaat niet heeft gezien. Tenzij Jan Sloot een manier gevonden heeft om volledig en letterlijk out-of-the-box een nieuwe manier van opslag te bedenken. Er zijn na de dood van Jan Sloot meer vragen bijgekomen dan dat er daadwerkelijk beantwoord zijn…

Origineel: Jan Sloot: uitvinder of oplichter?

Meer informatie en de download van Before And After kan je hier vinden!

Geschiedenis:

• Versie 0.2 – Huidige release
  • Wijziging: Gebruikt de in WordPress ingestelde timezone
  • Wijziging: Naast een datum kan nu ook een eind- of vanaf-tijd worden opgegeven
  • Toevoeging: ‘ON’-tag voor het tonen van tekst op één bepaalde datum
  • Backward compatible met versie 0.1 (zonder tijdsaanduiding)
• Versie 0.1 – Eerste release

Origineel: Update: Before And After 0.2

Met de huidige iPhone is het heel simpel om waar dan ook apps te downloaden en te installeren via de AppStore. De AppStore bestaat echter pas sinds de introductie van iOS 2.0 (toen nog iPhone OS 2.0). Voor die tijd bestonden enkel de zgn. webapps, speciaal voor dit doel geschreven websites. Op de iPhone is het mogelijk om een bookmark vanuit Safari (de browser op de iPhone) op het Springboard (Homescreen) te plaatsen. Indien de website hier rekening mee houdt ziet de website er bij het starten vanaf het Springboard uit als een app.

AppStore / Eigen distributie
Het gebruik van webapps is sinds de introductie van de AppStore drastisch gedaald. Maar toch kan het bepaalde voordelen hebben om gebruik te maken van een webapp in plaats van een native app. Mijns inziens het grootste voordeel van een webapp is het feit dat je als ontwikkelaar niet meer afhankelijk bent van de AppStore en de daaraan voorafgaande keuring van je app door Apple. Het is bekend dat Apple af en toe een nogal vreemd toelatingsbeleid hanteert als het gaat om applicaties in de AppStore. Door het gebruik van een webapp ‘omzeil’ je deze keuring omdat de webapps niet opgenomen worden in de AppStore. Het feit dat webapps niet worden opgenomen in de AppStore is dan gelijk weer een nadeel van het gebruik hiervan. De naamsbekendheid van je webapp valt en staat daardoor met de de mogelijkheden die je hebt voor marketing en PR.

Aan opname in de AppStore (native app) zijn echter kosten verbonden. Om de app in te dienen heb je een iOS Developper Enrollment nodig. Ook claimt Apple 30% van de omzet van betaalde apps. Hiervoor neemt Apple wel alle rompslomp voor z’n rekening (betaling, verrekening, facturatie, etc). Als je een betaalde webapp wilt uitbrengen zal je dit allemaal zelf moeten opzetten.

Programmeren
Een voordeel van webapps is dat er gebruik gemaakt kan worden van standaarden als HTML(5), CSS en Javascript. Hierdoor kan een web-ontwikkelaar vrij snel omschakelen naar het schrijven van een webapp. Nadeel van het gebruik van deze standaarden is dat er maar beperkt gebruik gemaakt kan worden van de functies van de iPhone (telefoon, GPS, versnellingsmeter). Ook multitouch is niet standaard beschikbaar. Er zijn frameworks beschikbaar die deze functionaliteit wel toestaan, maar die hebben gelijk een hele steile leercurve. Een native app wordt ontwikkeld in XCode, een IDE die ondersteuning biedt voor o.a. C, C++, Objective-C, Objective-C++, Java, AppleScript, Python en Ruby. Het zal duidelijk zijn dat deze talen een andere leercurve hebben. Er zijn wat alternatieven geweest voor XCode. Zo heeft Adobe in Flash Professional CS5 de mogelijkheid opgenomen om voor de iPhone te ontwikkelen. Apple heeft vrij snel daarop besloten om applicaties die niet in XCode ontwikkeld zijn niet meer toe te laten in de AppStore. Dit leverde een storm van protest op, waarna Apple zijn toelatingsbeleid opnieuw versoepelde. Overigens heb je voor het ontwikkelen in Adobe Flash Professional CS5 nog steeds het Apple Developper Enrollment nodig. Ook is het op dit moment onzeker of apps die niet ontwikkeld zijn in XCode worden toegelaten in de AppStore.

Onderhoud
Het ontwikkelen van een app is één ding, het onderhoud is iets anders. Op zich heb ik het niet eens over de content, maar over de mogelijkheden. Met nieuwe toestellen komen ook nieuwe mogelijkheden, en het invoegen van nieuwe mogelijkheden in je (web)app vereist onderhoud. Bij een native app betekend dit herprogrammeren, testen, opnieuw indienen en afwachten of de nieuwe versie wordt toegelaten. Daarna is het afwachten of gebruikers ook daadwerkelijk updaten. Met een webapp is het een kwestie van opnieuw ontwikkelen, testen en online brengen. Op het moment dat de gebruiker de webapp start maakt hij/zij gelijk gebruik van de nieuwe versie. Ook is het bij een webapp makkelijker om een rollback te doen in geval van een bug. Om een voorbeeld te noemen: gebruikers van de Osfoora-twitterclient (native app) konden na een update geen gebruik meer maken van de app als zij nog werkten op iOS 3.1.3. Dit kwam door een bug in de nieuwe versie. Een rollback was niet mogelijk en gedupeerde gebruikers moesten wachten op een nieuwe update. Met een webapp is het een kwestie van de oude versie terugzetten en alles is weer zoals het was (dit is uiteraard gechargeerd, maar wel de basis).

Multimedia
Een van de sterke punten van de iPhone is natuurlijk de multi-mediamogelijkheden (iTunes/iPod/Youtube/etc.). Vanaf iOS4 is het ook mogelijk om vanuit apps bv. de iTunes-bibliotheek te benaderen. Deze mogelijkheden zijn alleen beschikbaar met een native app. Ook het in-app streamen van media (bv. een audio- of videostream) is uitsluitend mogelijk met een native app. Het lijkt erop alsof multimedia nog niet is doorgedrongen tot de webapps.

Snelheid
De bruikbaarheid van je app valt of staat met de snelheid ervan. Logischerwijs is een native app sneller dan een webapp, omdat die laatste afhankelijk is van de gebruikte dataverbinding. Bij gebruik van Wifi zal een webapp normaliter sneller functioneren dan bij gebruik van 3G. Toch is het verschil kleiner dan je in eerste instantie zou denken. Uiteraard start de native app sneller op, omdat de basis ervan al aanwezig is op de telefoon, maar 99% van de native apps heeft op enig moment toch een verbinding met het internet nodig. En op dat moment vallen de verschillen vrijwel weg. Neem als voorbeeld de native app van Nu.nl. Zonder internetverbinding start de app op, maar is vervolgens nutteloos. En dus is het verschil met de webapp op dat moment miniem. Recent kwam naar buiten dat webapps die ‘buiten Safari om’ worden gestart (dus vanaf het Springboard) trager zijn dan als de app wordt geopend vanuit Safari. Dit heeft te maken met Nitro, de gebruikte Javascript-engine. Er gaan geruchten dat Apple dit bewust heeft gedaan om het gebruik van Safari te stimuleren (bron: Webapps iOS ‘buiten’ Safari stuk langzamer / Nu.nl). Of dit echt zo is kan ik niet beoordelen, maar het lijkt erop alsof dit pas speelt vanaf iOS4. Op 19 maart 2011 werd bevestigd dat de optimalisaties van Nitro inderdaad alleen werken binnen Safari. Webapps die worden gestart vanaf het springboard missen deze. Ook mogelijkheden tot tijdelijke opslag en nieuwe renderingsmogelijkheden zijn alleen toegankelijk vanuit Safari. Deze optimalisaties zijn beschikbaar vanaf iOS 4.3

Wanneer native, wanneer web?
Wanneer kies je voor een native app en wanneer kies je voor een webapp? Een ding is zeker; als je gebruik wilt maken van fysieke iPhone-functies zoals de versnellingsmeter en de camera, dan zit je vast aan een native app. Maar als je bv. een app wil als mobiel alternatief voor een website, dan zou je kunnen volstaan met een webapp. Er zijn een aantal frameworks beschikbaar, van heel simpel (iWebKit) tot zeer geavanceerd (WebApp.Net) die het mogelijk maken om redelijk snel een webapp te schrijven. Een native app is aan te raden als er een commercieel model aanhangt aangezien webapps moeilijker commercieel te maken zijn. Ook is het zo dat Apple de gehele financiele afhandeling voor z’n rekening neemt als je gebruik maakt van een betaalde native app.

Conclusie
Er is veel te zeggen voor zowel native apps als webapps. Laten we het eens onder elkaar zetten:

Gezien de tabel lijkt het erop alsof het beter is om native apps te ontwikkelen. Dat ligt echter volledig aan het doel van je app. Een simpele RSS-reader bijvoorbeeld kan prima als webapp gecreëerd worden, terwijl een foto-bewerkingsapp (die toegang nodig heeft tot de camera) toch echt als native app ontwikkeld zal moeten worden. Iedere vorm heeft z’n voor- en nadelen en het is aan de ontwikkelaar om te beoordelen welke voordelen er nodig zijn en of hij/zij de daarbij behorende nadelen voor lief genomen worden.

Origineel: Web of Native: waar zet je op in?

Buiten het feit dat ik het verschil in verleden (66 jaar tegen 363 jaar) groot genoeg vind om over te discussiëren, is de Dodenherdenking allang niet meer ‘voorbehouden’ aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog:

Men herdenkt tijdens de Nationale Herdenking allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940), in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Ook het vlagprotocol is in 2001 aangepast. Werd voorheen na het volkslied de vlag in top gehesen, nu blijft de vlag halfstok hangen, als herinnering dat er overal ter wereld nog oorlogen woeden.

Als nageslacht van een oorlogsslachtoffer vind ik dat we moeten blijven herdenken. En gezien de grote hoeveelheid (jonge) mensen die jaarlijks de moeite nemen om een herdenking te bezoeken, denk ik dat ik niet alleen sta in die gedachte. Maar het is wel belangrijk dat het onderwijs aandacht blijft besteden aan de periode 1940-1945, aangezien er ook veel jonge mensen rondlopen die, door gebrek aan onderwijs op dit vlak, geen idee hebben waar de herdenking op 4 mei over gaat. Zoals een van mijn voormalig zeeverkenners ooit vroeg toen we voorbij het monument in Loosduinen liepen: ‘Jaap, wat is dat voor beeld? Is dat voor dode mensen?‘. Op mijn tegenvraag of ze op school de Tweede Wereldoorlog al hadden behandeld kreeg ik een negatief antwoord. Let wel, het betrof een jongedame die op dat moment in de brugklas zat.

Ik ben van mening dat zolang er nog mensen leven die de oorlog bewust hebben meegemaakt, we de Tweede Oorlog moeten blijven herdenken, ook al is de herdenking tegenwoordig ‘generiek’. En die mensen zijn er, al worden het er, logischerwijs, steeds minder. Maar als we bedenken dat er nog steeds een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog in leven is, hebben we nog een flink aantal jaren herdenken te gaan. En terecht!

Origineel: Herdenken of niet?

Het is sinds een aantal jaar een gewoonte geworden om geweldsdelicten in deze samenleving af te doen als het directe gevolg van videospelletjes. Ik vraag me af of dit terecht is. Videogames zijn in basis een vorm van ontspanning. Dat dit voor sommige spelers allang niet meer genoeg is, lijkt me een gegeven. Maar dat geldt ook voor andere vormen van ontspanning. Men hoeft op zondagmiddag maar de de wedstrijd van een gemiddeld amateurvoetbalelftal te bezoeken om te begrijpen wat ik bedoel.

Ik snap de conclusie echter wel. De videospelletjes van deze tijd (waarin de term ‘videospelletje’ natuurlijk eigenlijk niet meer kan) zijn zodanig realistisch dat ik me kan voorstellen, dat iemand met een ‘mindere grip op de realiteit’ zich hierin kan verliezen. Let wel, ik heb hier over mensen per definitie niet goed functioneren in een maatschappij als de onze. Ik heb als tiener veel videospelletjes gespeeld die beschouwd kunnen worden als ‘zeer geweldadig’ (o.a. Wolfenstein 3D, het vervolg hierop Spear of Destiny, maar bv. ook Operation Wolf, ook niet echt een theekransje). En toch heb in de jaren daarna niet de behoefte gehad om een (semi-)automatisch wapen te kopen en er in een willekeurig winkelcentrum eens lustig op los te knallen. De genoemde spellen hebben natuurlijk niet het realisme van de tegenwoordige first-person-shooters. Maar ik vraag me af of, indien de theorie dat geweld voorkomt uit videospelletjes waar is, het uitmaakt hoe een spel eruit ziet of dat het meer gaat om de principes en handelingen in het spel. En als dat laatste waar is, moeten we ons dan niet zorgen maken om veel meer zaken. Boeken bijvoorbeeld…

Boeken bieden een belevingswereld die voor een groot gedeelte wordt geschapen door de fantasie van de lezer zelf. Ik kan me voorstellen dat een lezer bij het lezen van een ‘geweldadig’ boek in het hoofd een scenario creëert dat gelijk staat aan ‘Alphen’. En geweld in boeken is niet bepaald voorbehouden aan boeken voor volwassenen. Wie de Harry Potter-reeks (meer specifiek de laatste twee delen) gelezen heeft, snapt waarschijnlijk wat ik bedoel. Deze boeken, in eerste instantie KINDERboeken, zijn, bezien vanuit neutraal oogpunt, behoorlijk geweldadig. Uiteraard gaan de boeken uit van de bijna traditionele invalshoek ‘goed tegen kwaad’, maar geldt dat in feite ook niet voor een spel als Modern Warfare 2? Ik zou jonge kinderen zeker niet voorlezen uit Harry Potter. Daar lijkt Jip en Janneke geschikter voor. Ook is het geweld in boeken niet iets van ‘deze tijd’. Het is nog altijd zo dat het eerste geval van gedocumenteerde broedermoord beschreven staan in een boek dat door een groot deel van de wereld als heilig beschouwd word

Kun je stellen dat mensen als Tristan van der Vlis ‘mentaal defect’ zijn? Ja, dat denk ik wel. Dan kun je ook stellen dat het spelen van agressieve videospelletjes misschien wel invloed heeft gehad op hem, maar dat het ook zonder de videospelletjes vroeger of later fout zou zijn gegaan, simpel omdat hij ‘niet goed bij z’n hoofd was’, zoals gesteld door iemand die hem van vroeger kende. Is het dan fair om te stellen dat agressieve videospelletjes de katalysator zijn geweest die geleid hebben tot het bloedbad in Alphen? Nee, dat vind ik niet. Als hij een Formule 1-fan was geweest had hij misschien zijn auto met grote snelheid laten inrijden op een menigte. Als hij gek was geweest op vliegen had hij misschien een sportvliegtuigje laten neerstorten op het winkelcentrum. Zijn dit reële voorbeelden? Dat kan ik niet zeggen, net zo goed als je niet kan stellen dat videospelletjes hem hebben geleid tot zijn gruweldaad op 9 april.

Een spel als Modern Warfare 2 wordt gespeeld door hele bevolkingsgroepen. En hoe triest incidenten als in Alphen a/d/ Rijn ook zijn, het zijn precies dat: incidenten.

Origineel: Videogames: ontspanning of levensgevaarlijk?

Welkom in de wereld van de patenten. Wat betekend het woord ‘patent’ eigenlijk?

pa·tent het; o -en octrooi: ergens ~ op hebben iets bijzonder goed kunnen

Dat is de betekenis die Van Dale ons geeft. Je vraagt een patent aan op iets dat je hebt bedacht. Het aanvragen alleen wil niet zeggen dat je het patent ook krijgt. Dit hangt af van een aantal zaken. Zo moet je uitvinding ‘nieuw‘ zijn, je uitvinding moet ‘uitvindinghoogte‘ hebben en je uitvinding moet ‘industrieel toepasbaar‘ zijn. Voldoet je uitvinding niet aan van die drie eisen, dan valt er niets te patenteren. Uitvindinghoogte wil zeggen dat het geen variatie mag zijn op een bestaand principe.

Steeds meer is te patenteren. Daaronder vallen ook zaken waarvan ik me afvraag wat het hogere nut ervan is. Zo heeft Hopewell Culture & Design een patent op ‘dubbelklikken’ en heeft Microsoft sinds 2009 een aanvraag lopen voor het patent op het ‘digitaal omslaan van een pagina in een eBook‘.

En nu is er dus de ‘vete’ tussen Apple en Amazon over het gebruik van de term ‘AppStore’. Apple gebruikt deze term sinds iOS 2.0 (toen nog iPhone OS 2.0) op de iDevices en heeft de term in 2008 als merk gedeponeerd. En wat mij betreft is het daar al misgegaan. Want de term ‘appstore’ is te algemeen. Het is een afkorting van ‘application store’ (applicatiewinkel) en kan voor alles worden gebruikt. Voor mij is deze website ook een appstore, want je kan er applicaties kopen. Een appstore is wat mij betreft een online supermarkt voor software. En dus te generiek om te patenteren.

Om een voorbeeld te geven: het is voor bv. Volkswagen niet mogelijk om een patent te verkrijgen op het gasgeven in de auto met de rechtervoet. Iedereen ziet ook in dat dit een onzinning patent is. Toch zijn dit soort patenten binnen de software/computerwereld heel normaal. Het eerder genoemde patent op dubbelklikken is een voorbeeld, maar ook het patent van Microsoft op ‘het starten van applicaties op een limited resource device door het langer ingedrukt houden van een hardwaretoets‘ mag gezien worden als een onzinnig patent. Niet omdat bv. die laatste een reeds ingeburgerd principe is, maar omdat je op deze manier vrij eenvoudig de ontwikkeling en innovatie van nieuwe producten (bv. van de concurrent) kan laten stagneren.

Ik ben niet tegen patenten. Ik ben van mening dat je als persoon of bedrijf je uitvindingen moet kunnen beschermen. Alleen wordt deze gedachte nu vaak te ver doorgevoerd. En daarmee zijn de zogenaamde patenttrollen ontstaan. Een patentroll is een bedrijf dat allerhande ideeën patenteert, maar zelf niets produceert. Ze patenteren uitsluitend om vervolgens geld te verdienen met de licensering van de verkregen patenten. Omdat we in Europa nog geen software-patenten kennen zijn hier minder patenttrollen actief dan in de Verenigde Staten. Het eerder genoemde Hopewell Culture & Design is een voorbeeld van een patenttroll.

Op dit moment is de duur voor een patent twintig jaar. Dit kan korter worden als de patenthouder ophoudt te betalen. Ik zou liever zien dat een patent standaard een levensduur van bv. vijf jaar heeft, met een eenmalige optie te verlengen tot tien jaar. Met tien jaar zou je als patenthouder in staat moeten zijn om de kosten voor R&D te compenseren en na tien jaar vervalt automatisch het patent. Op die manier neem ook de patenttrollen de wind uit de zeilen en wordt ook de ontwikkeling en innovatie van nieuwe producten niet gehinderd. Let wel, ik heb hier uitsluitend over patenten/octrooien. Voor wat betreft het deponeren van merken zou er mijns inziens beter gekeken moeten worden naar het algemene gebruik van de te deponeren termen.

Origineel: De zin en onzin van patenten

Volgens de rechtbank in Den Haag was er geen sprake van computervredebreuk omdat de verdachte zich geen toegang had verschaft tot de computer van de eigenaar van de router, maar slechts ‘gebruik had gemaakt van de verbinding’. Hierdoor zijn de belangen van de netwerkeigenaar niet strafrechtelijk geschonden. Let wel, civielrechtelijk kan je als netwerkeigenaar nog steeds een klacht indienen wegens de niet toegestane afname van bandbreedte, maar strafrechtelijk is er weinig aan te doen.

Een router wordt in deze zaak gezien als een knooppunt en bevat geen ‘vertrouwelijke informatie’. Er is pas sprake van computervredebreuk als er sprake is van ‘geautomatiseerd werk’.

Een geautomatiseerd werk wordt volgens Van Linde als volgt gedefinieerd: “Er moet, wil er sprake zijn van zo’n geautomatiseerd werk, een situatie zijn waarbij de inrichting bestemd is voor de cumulatieve functies: opslag, verwerken en overdracht van gegevens.” Alleen als aan die drie voorwaarden wordt voldaan kan er gesproken worden van computervredebreuk.
Bron: WebWereld

Volgens die definitie is het skimmen van een pinautomaat ook niet strafbaar als er vervolgens niets gedaan wordt met de verkregen data. Echter, op het skimmen staat een straf van ten hoogste zes jaar of ‘een geldboete in de vijfde categorie’. Nu is dit voorbeeld niet helemaal eerlijk, want bij skimmen wordt bijna zonder uitzondering ook daadwerkelijk gebruik gemaakt van de verkregen gegevens. Aan de andere kant kan ook beargumenteerd worden dat in 99 van de 100 gevallen van Wi-fi-hacking, er daarna wél in de aangesloten computers wordt gesnuffeld. Hierbij is dan wel sprake van geautomatiseerd werk.

Inmiddels is de uitspraak van het Hof in Den Haag in cassatie bij de Hoge Raad. Hierbij draait het om de vraag of een router kan worden beschouwd als geautomatiseerd werk. De uitspraak hierover kan echter nog wel anderhalf tot twee jaar op zich laten wachten.

Bronnen:
Webwereld || Rechter: wifi-netwerk van de buren hacken mag
Webwereld || Wifi-’diefstal’ bij buren komt voor de Hoge Raad

Origineel: Wi-fi hacken mag! Of toch niet?